ทั้งที่ฉันจริงใจ และเธอก็จริงจัง
แต่เรานั้นไม่อาจพูดให้ใครฟัง ได้เพียงเงียบไว้
มันเป็นเรื่องดีๆ ที่มีเราเท่านั้นเข้าใจ
ทำได้แค่มองตา ไม่กล้าให้ใครรับรู้เรื่องเราสองคน

อยากเปิดเผยใจตัวเองเท่าไร
ต้องกลั้นใจทำเฉยๆ เท่านั้น
บ่อยครั้งก็ถามตัวเอง
แต่แล้วก็ไม่พบคำตอบเหมือนกัน

ทำไมต้องเก็บซ่อนใจไว้อย่างนี้ ที่เราทำไม่ดียังไง
ต่างก็รู้ว่าเราห่วงใย และคิดถึงกันมากแค่ไหน
แต่ต้องซ่อนไว้ทุกวัน เราทำสิ่งไหนที่ผิด
ถึงต้องปิดไว้ลึกๆ แค่นั้น
จะมีไหมสักวัน ได้เผยมันไปทุกความรู้สึกดีๆ

หวังสักเสี้ยวนาที จะมีคนเห็นด้วยกับเรา
ไม่คอยว่าอะไร ถ้ารู้ว่าเรามีใจให้กันมากมาย

อยากเปิดเผยใจตัวเองเท่าไร
ต้องกลั้นใจทำเฉยๆ เท่านั้น
บ่อยครั้งก็ถามตัวเอง
แต่แล้วก็ไม่พบคำตอบเหมือนกัน

ทำไมต้องเก็บซ่อนใจไว้อย่างนี้ ที่เราทำไม่ดียังไง
ต่างก็รู้ว่าเราห่วงใย และคิดถึงกันมากแค่ไหน
แต่ต้องซ่อนไว้ทุกวัน เราทำสิ่งไหนที่ผิด
ถึงต้องปิดไว้ลึกๆ แค่นั้น
จะมีไหมสักวัน ได้เผยมันไปทุกความรู้สึกดีๆ

ใจเราตรงกันแท้ๆ แต่กลับต้องทนเหนื่อยล้า
ช่างน่าเจ็บปวดจริงๆ

ทำไมต้องเก็บซ่อนใจไว้อย่างนี้ ที่เราทำไม่ดียังไง
ต่างก็รู้ว่าเราห่วงใย และคิดถึงกันมากแค่ไหน
แต่ต้องซ่อนไว้ทุกวัน เราทำสิ่งไหนที่ผิด
ถึงต้องปิดไว้ลึกๆ แค่นั้น
จะมีไหมสักวัน ได้เผยมันไปทุกความรู้สึกดีๆ